INFORMACJE DOTYCZĄCE ORGANIZACJI PRAC INTERWENCYJNYCH
Prace interwencyjne - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą.
Pracodawca będący organizatorem prac interwencyjnych może otrzymać refundację w wysokości uprzednio uzgodnionej, dotyczącej części kosztów poniesionych przez pracodawcę na wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenia społeczne, z tytułu zatrudnienia skierowanych osób bezrobotnych do wysokości 100% zasiłku dla bezrobotnych i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
Pracodawcą, który może organizować prace interwencyjne jest jednostka organizacyjna, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudnia co najmniej jednego pracownika oraz przedsiębiorca nie zatrudniający pracownika na zasadach przewidzianych dla pracodawców.
Prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawców będących:
● w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2);
● partiami lub organizacjami politycznymi;
● posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich;
● organizacjami zawiązków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy;
● organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur pracy oraz klubów pracy;
● urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej;
● kościołami lub związkami wyznaniowymi, z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.);
● przedstawicielstwami państw obcych.
Prace interwencyjne mogą być organizowane u pracodawców, którzy:
● nie mają zaległości wobec ZUS i Urzędu Skarbowego,
● nie podlegają postepowaniu upadłościowemu, oraz nie został zgłoszony wniosek o likwidację.
● uzyskają pozytywną opinię Komisji ds. Rozpatrywania Wniosków… .
Pracodawcą może być podmiot nie prowadzący działalności gospodarczej, który nie jest beneficjentem pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585) jak również podmiot prowadzący działalność gospodarczą - beneficjent pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (jt. Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585).
Zgodnie z art. 2 pkt 16) ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585) przez beneficjenta pomocy należy rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną;
Do prac interwencyjnych zorganizowanych u pracodawcy prowadzącego działalność gospodarczą - beneficjenta pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585) może zostać skierowana osoba:
● znajdująca się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, o której mowa w art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008:
- jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy; lub
- nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (ISCED 3); lub
- jest w wieku ponad 50 lat; lub
- jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mająca na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub
- pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet
i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich
sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej
mniejszość; lub
- jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia
szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka,
- uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenia zawodowe;
● znajdująca się w bardzo niekorzystnej sytuacji, o której mowa w art. 2 pkt 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008, tzn. każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące; równocześnie spełniającą jeden z warunków art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tzn. jest osobą:
- bezrobotną do 25 roku życia,
- bezrobotną długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o rym mowa w art.50 ust.2 pkt.2, albo kobietą, które nie podjęła zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
- bezrobotną powyżej 50 roku życia,
- bezrobotną bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
-
bezrobotną samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
bezrobotną, która po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęła zatrudnienia,
Do prac interwencyjnych zorganizowanych u pracodawcy, którego nie dotyczy pomoc publiczna może zostać skierowana osoba spełniająca jeden z warunków art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tzn. jest osobą:
● bezrobotną do 25 roku życia,
● bezrobotną długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art.50 ust.2
pkt.2, albo kobietą, które nie podjęła zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
● bezrobotną powyżej 50 roku życia,
● bezrobotną bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
● bezrobotną samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
● bezrobotną, która po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęła zatrudnienia,
● bezrobotną niepełnosprawną.
W przypadku beneficjentów pomocy publicznej prace interwencyjne są pomocą w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji,, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:
● ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz
● liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze średnią
z ostatnich 12 miesięcy.
W przypadku, gdy rekrutacja takich pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy, powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów ma być dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 12 miesięcy, w bardzo niekorzystnej sytuacji przez okres 24 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o prace tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.
Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutacje pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.
Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji są ponoszone przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się :
1) wynagrodzenia brutto oraz
2) opłacone od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne
- za okres 12 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, oraz za okres 24 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji
Refundacja uzyskana z tytułu prac interwencyjnych stanowi pomoc publiczną w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia.
Szczegółowe rodzaje refundacji, okresy trwania umów o zorganizowanie prac interwencyjnych oraz warunki ich zawierania i zatrudnia pracowników szczegółowo regulują:
- ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. Nr 69, poz. 415 z późniejszymi zmianami ),
- rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 5, poz. 25),
- rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 06 sierpnia 2008r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3),
- ustawie z dnia 30 kwietnia 2004r. o postepowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404 z późniejszymi zmianami).
UWAGA:
Powiatowy Urząd Pracy w Strzyżowie w 2012 r. przyjął wysokość refundacji dla pracodawców prowadzących działalność gospodarczą – beneficjentów pomocy publicznej w kwocie 650 złotych + składki ZUS od refundowanej kwoty.
Informacje o artykule
| Zredagował(a): | Wiesław Szurlej |
|---|---|
| Data powstania: | 10.02.2012 11:52 |
| Data ostatniej modyfikacji: | 10.02.2012 13:18 |
| Liczba wyświetleń: | 483 |


















